Tien jaar geleden is dat het de Milleniumbug zou toeslaan, negen jaar geleden is dat een bende terroristen toesloeg in de Big Apple, acht jaar geleden won Brazilië het WK voetbal. Zeven jaar geleden is het dat Irak onder de voet gelopen werd. Zes jaar geleden werd Bush herverkozen. Vijf jaar geleden was er bekende tsjunami. Vier jaar geleden gaf Zizou Matterazzi een goedgemikte kopstoot. Drie jaar geleden haalde Leterme een beetje veel voorkeursstemmen. Twee jaar geleden gebeurde er in Perugia een vreselijke moord. Een jaar geleden gebeurde hetzelfde in een crèche in Dendermonde. Ja, boeiend was het decennium wel.

De periode 2000-2010 wordt voor mij persoonlijk alvast gekenmerkt door een groei naar volwassenheid en het vasthouden aan kinderlijke activiteiten, zeer veel straffe stoten en stoere stunten, zattigheden en ontnuchteringen, eeuwig spijt hebbende ex’en trotse veroveringen voor eeuwig in het geheugen gegrift, de ontdekking van de vrouwen, het kennis maken met de kookkunst en de fotografie, het opstaan en het vallen, de verandering van het broske naar de gelkop tot de blonde krullenbol en van de gympies naar de Johny Cash botten (volgens KV), de overgang van de Jommekeskrant naar de Standaard en van Donna naar Studio Brussel. In 1999 zat ik nog in het eerste Latijn en nu zit ik mijn laatste jaar Hoger Onderwijs. Ja, er is veel gebeurd in tien jaar.

De vooruitzichten zijn positief. Nog negentig jaar en er is alweer een eeuw voorbij. Ik zou het graag nog beleven, maar ik vrees het ergste. In 2012 moet de wereld eerst nog vergaan (cf. Maya’s), in 2050 overstroomt gans West-Europa (cf. The Age of stupid) en daarna zal ik waarschijnlijk in het spoor van dokter Lecompte treden. Beweren dat je duizend jaar zal worden, maar uiteindelijk nog voor zijn honderste heengaan. Maar goed, zeg nooit nooit natuurlijk. Wie weet word ik wel 113. Wel, indien zo mogen ze op 9 februari 2100 de stekker uittrekken.  Dan is het goed geweest en heb ik genoeg geprofiteerd van de pensioenkas. Hoewel ik betwijfel of die kas er dan nog wel zal zijn. Maar dat zien we dan wel.

Laten we beginnen met 2010. Ik word nu echt een grote jongen. Zonder ongelukken, tegenslagen en mislukkingen studeer ik tussen juni en augustus twee keer af. Daarna is het met het studentenleven onverbiddelijk gedaan. Het wordt dan tijd voor een woonst en werk. Beiden zijn nog onzeker, maar tegen 31 december 2010 zou ik graag van beide onzekerheden een zekerheid gemaakt hebben. Verder heb ik nog niet veel plannen. Wat van de wereld zien, wat proeven van verschillende kooklessen en wat verder het schrijven en beelden maken onderhouden, zijn al drie certitudes. Tenslotte heb ik al vier gebeurtenissen die ik dit jaar nog wil waar maken. Een eerste is het volmaken van de tientallen studiepunten in eerste zit gevolgd door een uitzinnig feest. Het is een loodzware poging, maar de lat is eerste zit, het vangnet tweede zit. Ten tweede wil ik wel eens weekje met mannelijke vrienden onszelf van de buitenwereld afsluiten. Ten derde heb ik op 18 februari eindelijk mijn rijexamen. Tenslotte heb ik de plechtige belofte gemaakt aan Klaas Vanneste om op 13 augustus de dodentocht te wandelen. Binnen een maand of acht zul je weten of dit waarheid geworden is. De zin, de wil en de durf zijn er al. Nu nog het trainen en het uitvoeren. Tips zijn welkom.

Verder zal ik mijn niet laten verleiden door het cliché van de eindejaarslijstjes, de traditionele nieuwjaarswensen over gezondheid en een lief vinden en de beste momenten van het voorbije jaar.

Moge de NMBS in 2010 meer op tijd rijden!

P.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s