Koning Winter vs. Keizer NMBS.

Geplaatst: december 19, 2009 in Zonder categorie
Tags:, , , ,

Amper één week na de nieuwe dienstregeling en mijn beruchte zondag en maandag, is het al weer prijs. Het is zelfs geen week. Wat een week was het! Koning Winter was in het land. Met welke vlucht hij in het land gekomen is, weet niemand. Met de trein zal het alvast niet zijn, want hij was mooi op tijd. Misschien wel in de koffer van de auto van de cameraploeg van 71° Noord, wie zal het zeggen. Feit is wel, hij was er en hoe? Op sommige plaatsen lag er meer dan 15 centimeter sneeuw. Met sommige plaatsen bedoel ik niet ergens in de Ardennen, want daar klagen ze als er te weinig sneeuw valt. Ergens in Vlaanderen, bedoel ik dus.

Ja, het sneeuwde hard, het vroor dat het kraakte en de mensen die klaagden. Hebben we drie maanden geen regen, ze klagen. Hebben we twee weken aan een stuk regen, ze klagen. Hebben we geen witte Kerst, ze klagen dat het vroeger wel zo was. Hebben we dan eens een dagje sneeuw, ze klagen. De uitspraak van de buschauffeur: België is een mooi land, maar het zou moeten overdekt worden, is voor mij echt wel één van de quotes van de maand. Ze zegt alles, meer dan welke haiku ook.

Stel u voor een koepel over België. Iets in de aard van de Simpsonsfilm, maar dan met een verluchtingssysteem. En met een schakelaar. In de zomer willen we zon, dus steken we de kunstmatige warmte- en lichtbron aan. Een tweederdemeerderheid wil wat donder en onweer, organiseer een referendum en indien ja, laat je wat lichtflitsen los. Is het winter, dan wachten ze tot rond kerstmis en laten we wat sneeuw los. Is het te droog, draai de sproeikoppen open. Geef toe, er zou alvast minder geklaagd worden.

Een ander groot voordeel van die koepel zou zijn dat de NMBS zich kan voorbereiden op wat komen zal.

–        de Minister van Koepelregeling: “Dag meneer van de NMBS, morgen gaat het sneeuwen, bereid jullie voor”

of wacht, iets realistischer

–        de Minister van Koepelregeling: “Dag meneer van de NMBS, binnen twee weken op dag x gaat het sneeuwen, bereid jullie voor”

–        de meneer van de NMBS: “ok, ik schrijf het op.”

Waarschijnlijk schrijft hij het op en verliest hij het papiertje, resultaat: geen aanpassingen en miserie. Maar dat is al veel te veel vooruit lopen op de feiten, ik hou het voor een keer bij de feiten.

Deze week was toch weer O zo hilarisch en tevens O zo schrijnend. Het sneeuwt eens en het land ligt plat. Koning Winter ligt nu waarschijnlijk nog altijd na te genieten van zijn geslaagde grap. Één dag sneeuw en meer dan 500 kilometer file.

500 kilometer, hoeveel is dat? Stel dat we beginnen in Brussel aan de afrit van Groot-Bijgaarden en we rijden 500 kilometer richting het zuiden, dan zitten we in Vierzon, net over Orléans. Doen we dat richting het noorden, dan zitten we over Bremen.

Stel dat een auto gemiddeld 5 meter lang is en voor en achter zich een twee en een halve meter heeft, dan is dat 10 meter. Hoeveel auto’s zijn dit dan? Even rekenen… 500.000 gedeeld door 10 zijn 50.000 auto’s. 50.000 auto’s stonden dus achter elkaar aan te schuiven.

500 kilometer, het is dus wel veel. En wat bleek, ze hadden ergens vergeten te strooien. Dat ergens was geen landelijke klein amper geasfalteerd baantje. Neen, het was de oprit van ….

Wat denk je dan als strooiman? Oh, we zijn hier vier keer gepasseerd, het zal nu wel OK zijn. Telefoongerinkel. “Ja, Maria, ja, ik ben nog bezig het. Wat eten klaar? Ok ok, ik kom ik kom”. Inderdaad, hij moest misschien thuis zijn voor het eten. Het zou me niet verbazen. Zo een stoere kerel met een overontwikkelde bierbuik, die thuis eigenlijk zwaar onder de sloef ligt. Resultaat van zijn op tijd moeten thuis zijn, was wel dat de één na de andere auto met de berm kennis kon maken.

Ok, ik besef dat ik hier mijn steentje bijdraag aan de ontwikkeling van een cliché met betrekking tot die strooidiensten. Neem dit alles dus maar met een snuifje zout. Feit was wel dat er op die belangrijke plaats zeer weinig tot niet gestrooid was.

Kijk, die files dat was één iets, de trein dat was nog een ander paar mouwen. Ik vond dat het donderdagavond wel nog meeviel. Ok, er was vertraging in Vilvoorde maar tien tot vijftien minuten kon ik voor één keer aanvaarden. Tot in ik in Brussel kwam… Ik heb ze niet geteld, maar ik herinner met nog dat enkel die ene trein naar Leuven geen vertraging had. Al de rest zat met vertragingen tot meer dan dertig minuten. Heerlijk toch dat openbaar vervoer. Ja, het was eens koud… Wat doen ze dan in Zweden, Denemarken en die streken? Het is daar toch ook koud en daar hebben ze toch ook niet elke dag vertragingen. Misschien moet die klimaattrein eens verder sporen naar het Noorden om eens een studiedag bij te wonen over “Het is koud en de trein moet op tijd rijden, wat te doen voor dummies”.

Maar volgens de NMBS  lag het niet aan de koude. Aan wat dan wel? Hebben ze er misschien gewoon geen zin meer in, zie het Gesproken Dagblad. Ik had er trouwens een beperkte gastrol als varken aan de leiband, maar dit ter zijde. In het Gesproken Dagblad hadden ze het over het feit dat de NMBS er geen zin meer in had. Het op tijd rijden en overvolle treinen minder vol maken lukten niet.  Resultaat: schaf de treinen op. Tot zover een proefperiode van 180 jaar.

Maar stel nu dat ze die treinsporen vervangen door een extra autosnelweg. (Bijna) Altijd rechtdoor en de tunnels liggen er al. Ok, we hebben de E40 en andere E’s en N’en. Ok, af en toe moeten we wel wat de weg verbreden, maar een referendum houden en het lukt wel. Geef BAM nog een tweede kans. Misschien moeten we dan wel geen referendum houden. Gewoon sporen verwijderen, asfalt leggen. Simple comme bonjour.

Ik wil niet het op de spits drijven natuurlijk. Er lag veel sneeuw natuurlijk. Maar gisteren wou ik eens afspreken met mijn vriendin. Het is niet dat ik ze in de week niet zie, maar we gingen eens kerstshoppen. De keuze ging tussen Antwerpen en Gent. Ik wou Gent, zij Antwerpen. Uiteindelijk werd het Gent. We waren waarschijnlijk de enigen die gisteren niet voor het Glazen Huis naar Gent ging, maar dit terzijde. Gent zou het dus zijn en we spraken af om 11u00. Zij vanuit Tienen, ik vanuit Wervik, allebei ongeveer een uurtje sporen.

Ik post dit op zondag, maar ik schrijf dit op zaterdag.

Vandaag (lees: zaterdag) zit ik dus met een warme chocomelk voor mij in Baziel, voor het station van Gent. Het is 11u35 en ze is er nog steeds niet en ze zal er nog een hele tijd niet zijn. Pas om 12u10 wordt ze verwacht. In Tienen had de trein eerst vijf minuten, daarna negen, vervolgens vijftien, twintig minuten en dan weet je het al. Het zal fout lopen. Plots was de vertraging nog te bepalen en dan weet je dat het kalf al helemaal verdronken is. En inderdaad…hij werd even later afgeschaft. Gewoon, zonder boe of ba, weg trein. En daar stond iedereen al meer dan een halfuur. De klantenservice kreeg alweer een deuk. Maar wat was de oorzaak van de afschaffing. Er was geen stroom in Landen, het station net voor Tienen. Ik geef toe, ik ken niets van technologie en er zal wel iets anders aan de hand zijn, maar toch…hoe gebeurt dit dan?

Stel het u voor. Een klein kantoortje in Landen met een niet nader te noemen man, begin de vijftig, heeft de hekel die technologie, kapot van de stress. Een paar blauwe bics, een NOKIA 3310 in een leren tasje aan zijn heup, een Pentium II met Windows 98 en tas koffie met een schaars geklede vrouw die zich ontdoet van haar lingerie als er warme drank in de tas gegeoten worden. Een mop van zijn vroegere collega. Hij zit ook met een ring, ja de ring van Dusseldorf, als ik me niet vergis. Een beetje koffie was er uit gelopen, jammer. Maar goed daar zit hij dat, elke dag wat kaler, en zijn computer blokkeert. Daar is het blauwe scherm. “Godv, grrr, miljard stomme pc, twas vroeger beter”. CTR ALT Delete, een trucje van een collega lukt niet. Dan maar resetten. Hij duwt op het oranje schakelaartje van de witte stekkerdood onder zijn ijzeren bureau. De pc herstart, maar jammergenoeg was hij vergeten dat de stroomschakelaar voor het spoorwegennetwerk rond Landen ook op die stekkerdoos aangesloten was…en daar stonden ze in Tienen.

Het klinkt overdreven, maar geef toe: je krijgt soms de indruk dat het wel zo gebeurt.

Wat ik vreemd vind, is dat die lijn tussen Luik/Genk en Knokke/Blankenberge één van de belangrijkste spoorlijnen van ons land is. Ze gaat van links naar rechts en passeert langs Genk, Luik, Leuven, Brussel, Gent, Brugge en een paar kuststeden. Geeft ze geen vertraging, dan ben je in een uur of twee à drie van links naar rechts. Niet slecht, denk je dan.

Maar deze lijn heeft altijd vertraging. Ok, er moet veel volk op, ze legt serieuze afstanden af. Maar dat weet je toch. Je zou verwachten dat oude boemeltreinen op oude spoorlijnen zoals in West-Vlaanderen vertragingen hebben door koude of onverwacht veel volk. Toch niet de grote Bombardiers die op die belangrijke lijn rijden. Als elke dagen tienduizenden mensen op je spoorlijn zitten dan zorg je dat lijn goed werkt. Stel uw prioriteiten… Maar goed, de NMBS, ik moet ze dankbaar zijn, ze zijn een bron van inspiratie.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s