Het verslag

Geplaatst: augustus 3, 2009 in Zonder categorie

Geen s*ks zonder Jasper

De zondag stond met stip aangeduid als familiedag, terwijl de zaterdag het Studio Brussel publiek moest aantrekken. Het eerste concert werd alvast druk bezocht door de eerste generatie van de Studio Brussel luisteraars. Op het grote podium stond de heer Erkens met zijn band wat ver van elkaar en er was dus ook weinig interactie tussen de bandleden. De eerste vijf rijen van het Suikerrock publiek werden echter ingepalmd door een horde jonge tienermeisjes. Al tien minuten voor aanvang van het concert stonden ze met hun spandoeken, kartonnen borden en hun hoge stemmetjes Jasper luidop te verwelkomen. Tijdens zijn nieuwste hit en Afrekening nummer 1 “…” en de hit waarmee alles begon “Crazy” zongen de eerste rijen luidop mee. De liedjesteksten waren duidelijk gekend.  “Waiting like a dog” hitste de jonge menigte verder op. Hier en daar verschenen opschriften waar wij de leeftijd van de dames in gedachten houdende ons toch wat vragen stelden: “ Leven zonder Jasper is leven zonder sex”. De discussie tussen “x” en “ks” laat ik dan ook vriendelijk achterwege.

Black Box…een revelatie

Tijdens het tweede optreden op zaterdagavond steeg de gemiddelde leeftijd stilaan maar zeker tot ongeveer een twintig jaar. Het was dus tijd voor de tweede generatie om zich naar de eerste rijen te begeven. Hoewel de eerste generatie Studio Brussel-luisteraars hun plaats vooraan met hand en tand verdedigde, merkten we tussen het publiek ook wel wat jonge dertigers of kwieke veertigers uitbundig bewegen op de tonen van dit rockende duo. Zowel de gitarist als de drummer gaven zich volledig over aan de tonen van hun respectievelijke instrumenten. Zowel hun bekende nummers zoals “ ….” en “…” als hun solo’s tijdens de iets onbekendere nummers kregen hun Tienens publiek stilaan in beweging. Het duo is nog, maar weet duidelijk al wat het wil: het brengen van puur en onversneden rock ’n roll.

De Jeugd van tegenwoordig, was het vroeger echt zoveel beter?

Plaats drie krankzinnige Nederlanders en een meneertje met een draaitafel op het podium en u krijgt: de jeugd van tegenwoordig. Het verhaal gaat als volgt. De Grote Markt begon al aardig vol te lopen. De mensen die tijdens de voorbije twee optredens nog vast genageld aan de grond stonden, konden zich onder de vette beats van de meneertje met de draaitafel echter helemaal niet stil houden. De Jeugd van Tegenwoordig kreeg de massa vlekkeloos in beweging. Niet alleen “watskebeurt”, maar ook een ganse resem iets onbekendere nummers deed het publiek wel verlangen naar meer.

Tjah, de jeugd van tegenwoordig is blijkbaar nog niet zo verloren.

Fun lovin’ Criminals  – een drummende blanke Barry White

De Amerikaanse groep was zeker en vast voor velen een onbekende naam op de affiche. Velen kenden ook de naam, maar moesten zich qua liedjeskennis toch op de achtergrond houden. Na de Nederlandse stormram wachtte het publiek geduldig af wat het Amerikaanse trio ten tonele zou brengen. Na het tweede liedjes kreeg de één van de gitaristen al te kampen met technische problemen Een lieftallige deerne kon het euvel echter snel verhelpen. De groep bracht rasechte rock met helaas niet al te veel hoogtepunten. Het publiek kon het al bij al wel smaken, maar keek toch wel uit naar de twee Nederlands getinte optredens, die nog komen moesten.

Novastar – zeemzoete half Belgische en Nederlandse muziek

Na het buitensporig rockgeweld van de voorbije groepen was het tijd voor de zeemzoete muziek van de combinatie Nederland-België. Joost Zweegers is het levende bewijs dat deze combinatie boven wel kan lukken. Wie niet op de Grote Markt kon het resultaat van dit bewijs horen in de straten rond de Grote Markt. Tienduizenden stembanden lieten zich van hun beste kant horen op onder andere “the best is yet to come”. Het concert zorgde voor een moment van rust en vrede terwijl boven de duizenden hoofden de zon stilaan haar bed op zocht. Als een ultiem lied voor het slapen gaan van de grote vuurbal boven ons zong meneer Zweegers zich de longen uit het lijf. Het concert, waar onder meer ook Jasper Erkens veel van verwachtte, kon die verwachtingen meer dan ook inlossen. Omringd door een vrouwelijke drummer, een bassist en een gitarist deed onze Nederlands-Belgische trots het publiek meewiegen tot duisternis zich meester had gemaakt van de suikerstad.

Anouk – wordt het met of zonder band?

Na alle perikelen over haar al dat niet ontslagen band, bestond de vrees erin dat ze hetzij niet zou komen opdagen hetzij “live on tape” haar performance zou volbrengen.  Wel het werd live én met band. Misschien was de “I’m sorry” uit haar derde lied “Nobody’s wife” wel gericht aan haar bandleden, wie zal het zeggen. Feit is dat Anouk er stond, live met band: gitaristen, achtergrondzangers en – zangeressen, drummer. Noem haar de onderschatte Nederlandse Natalia of de overschatte Amerikaanse Beyonce. Het maakt allemaal niet uit, want Anouk bracht haar playlist met overgave en overtuiging. Het publiek vergat alle heisa – of wist van niets – en kon het allemaal wel smaken. Van trage ballads tot krachtige songs zoals Jeruzalem, ze lustten er wel pap van. De avond was in Tienen gevallen, maar de Nederlandse… die stond er.

Daarna was het de beurt aan Dirk Stoops die Tienen nog een laatste muzikaal hoogtepunt gaf…

(Pieter Declercq voor manoeuvre.be)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s